Ik had geen idee wat ik me bij deze film moest voorstellen, maar omdat het een Zweedse productie is en het een redelijk cijfer op IMDb krijgt leek het me wel interessant. Dat laatste is het zeker: in veel opzichten is Sound of Noise atypisch, maar dat lijkt altijd zo te zijn bij Scandinavische films.
Sound of Noise weet kunst en terrorisme samen te voegen. Een groep muzikanten, beter gezegd: percussionisten, wil het perfecte muzikale kunstwerk neerzetten in een grote stad. Dat is tevens een wraakactie omdat ze gek worden van het onmuzikale stadse geluid, of zeg maar gerust: herrie. Terwijl zij stap voor stap hun meesterplan voltrekken volgen we een toondove agent Amadeus (pun intended) die enerzijds de groep wil tegenhouden, maar anderzijds ook een hekel heeft aan de stad met al zijn herrie.
De agent zal voor velen herkenbaar zijn, iedereen heeft wel van die momenten waarop je harde geluiden even niet kan hebben. Amadeus heeft dat dus altijd, wat meteen zijn motivatie is om de Six Drummers op te sporen en te stoppen. Het concept van deze film is erg origineel en vernieuwend, al had het beter gewerkt als er een korte (experimentele) film van was gemaakt. Op het eind wordt geprobeerd er een Hollywood-moraal in te stoppen wat de flow uit het verhaal haalt, waardoor het geheel toch wat rommelig wordt. De Zweedse regisseurs, die ironisch genoeg vooral shorts hebben gemaakt, hebben mij toch veel laten nadenken over deze film: het laat zien dat je meer kan met het medium film dan de Hollywoodproducties die wij gewend zijn. Daarnaast is Zweeds ook gewoon een erg fijne taal om naar te luisteren.
